BONDAGE
Όταν ο Έλεγχος Γίνεται Παράδοση
Για μένα, το bondage δεν είναι απλώς σχοινιά, χειροπέδες και ένα σώμα που δεν μπορεί να κινηθεί. Είναι ένας τρόπος να αφαιρέσεις, για λίγο, όλα εκείνα που σου επιτρέπουν να αποφεύγεις αυτό που πραγματικά αισθάνεσαι. Τη στιγμή που περιορίζω την κίνησή σου, το σώμα καταλαβαίνει πρώτο ότι κάτι έχει αλλάξει. Δεν μπορείς να φύγεις, να αλλάξεις θέση, να αντιδράσεις όπως έχεις συνηθίσει. Και κάπου εκεί μπορεί να εμφανιστεί κάτι παράξενα απελευθερωτικό: δεν χρειάζεται πια να κάνεις τίποτα. Μπορείς απλώς να αφεθείς.Όταν το σώμα σταματά να κινείται, αρχίζει να αισθάνεται διαφορετικά. Το σχοινί πάνω στο δέρμα, η πίεση μιας χειροπέδας, ένα άγγιγμα, η θερμοκρασία, ακόμη και η σιωπή αποκτούν άλλη ένταση. Η προσοχή στρέφεται προς τα μέσα και ο χρόνος μοιάζει να αλλάζει. Για κάποιους αυτή η κατάσταση θυμίζει βαθύ διαλογισμό. Για άλλους είναι μια μάχη ανάμεσα στην ανάγκη να διατηρήσουν τον έλεγχο και στην επιθυμία να τον παραδώσουν.
Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που βρίσκω συναρπαστικά στο bondage. Δεν με ενδιαφέρει απλώς να ακινητοποιήσω ένα σώμα. Με ενδιαφέρει τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό όταν αυτό το σώμα καταλαβαίνει ότι δεν έχει πια τον έλεγχο της κίνησής του. Πού εμφανίζεται η αντίσταση, πότε αρχίζει η εμπιστοσύνη και τι ανακαλύπτεις για τον εαυτό σου όταν επιτρέπεις συνειδητά σε κάποιον άλλον να κρατήσει τον έλεγχο.Γι’ αυτό το bondage για μένα είναι πάνω απ’ όλα μια εμπειρία εμπιστοσύνης, επικοινωνίας και παράδοσης. Τα σχοινιά κάποια στιγμή λύνονται, οι χειροπέδες ανοίγουν και τα σημάδια πάνω στο δέρμα σιγά σιγά εξαφανίζονται. Αυτό όμως που ένιωσες όσο ήσουν εκεί, πραγματικά παρών μέσα στην ακινησία σου, μπορεί να μείνει μαζί σου πολύ περισσότερο.
